Wyjaśniono rozmiary ujęć z kamery: szerokie, średnie i zbliżenie
Przez Juste Tools · Opublikowano
Rozmiar zdjęcia opisuje, jaka część obiektu i jego otoczenia pojawia się w kadrze. Szerokie ujęcie pomaga zrozumieć miejsce; średnie ujęcie przedstawia akcję lub interakcję; zbliżenie kieruje uwagę na twarz lub szczegół. Możesz przećwiczyć te wybory za pomocą telefonu. Przydatnym pytaniem jest to, co widz powinien zobaczyć w następnej kolejności.
Siedem popularnych rozmiarów, od najszerszego do najbliższego
Terminologia różni się w zależności od załogi i kursu, dlatego należy używać tych opisów jako wspólnego punktu wyjścia. Dla osoby kadrowanie ciała jest wygodnym odniesieniem. W przypadku kubka, roweru lub budynku pomyśl o całym obiekcie i otaczającym go kontekście.
- Ekstremalnie szeroki: dominuje lokalizacja, a obiekt jest w niej niewielki.
- Szeroki lub pełny: widoczny jest cały obiekt i otoczenie wystarczające do zrozumienia scenerii.
- Średnio szeroki: dla osoby stojącej, często za kolana w górę; daje więcej miejsca na akcję niż średni strzał.
- Średni: często od pasa w górę, przydatny, gdy liczy się górna część ciała i otoczenie.
- Średnie zbliżenie: często w okolicach klatki piersiowej w górę, uwypuklając twarz.
- Zbliżenie: twarz lub konkretny obiekt wypełnia większą część kadru.
- Ekstremalne zbliżenie: dominuje jedna mała cecha, taka jak oko, tekstura lub przycisk.
Rozmiar różni się od kąta
Wysoki kąt patrzy w dół na obiekt, a niski kąt patrzy w górę. Obydwa mogą być szerokie lub bliskie. Ruch kamery to kolejny wybór: zbliżenie nieruchome i zbliżenie ruchome mają podobny rozmiar, ale inne zachowanie. Oddzielne nazwanie opcji sprawia, że lista ujęć jest bardziej przejrzysta.
Na przykład „średnie ujęcie, na poziomie oczu, nieruchome” mówi współpracownikowi więcej niż „ujęcie kinowe”. Dodaj akcję, którą chcesz pokazać: „ręce składające kartkę” lub „osoba wyjaśniająca wynik”. Etykieta wspiera plan; akcja jest powodem, dla którego istnieje strzał.
Sekwencja ćwiczeń składająca się z trzech strzałów
Wybierz proste zadanie, np. pakowanie prezentu. W przewodniku firmy Adobe dotyczącym fotografowania sekwencyjnego zaleca się uzyskanie szerokiego, średniego i bliskiego widoku sceny. Wypróbuj poniższe oryginalne ćwiczenie, a następnie połącz klipy w podanej kolejności.
- Szeroki: pokaż stół, papier i osobę, abyśmy wiedzieli, gdzie dzieje się zadanie.
- Medium: pokaż górną część ciała i dłonie owijające prezent.
- Zbliżenie: pokaż fałdę, węzeł lub szczegóły wykończenia, których szersze widoki nie były w stanie ukazać.
Zmień ramę celowo
Przesuń telefon lub zmień obiektyw, jeśli to możliwe, a następnie sprawdź podgląd. Fizyczne zbliżenie zmienia punkt widzenia i kadr. Cyfrowe przycięcie zmienia zawartość, ale nie powoduje poruszenia aparatu. Są to różne narzędzia, a najlepszy wybór zależy od wymaganej przestrzeni i obrazu.
Podczas akcji trzymaj ważne ręce, twarze i narzędzia wewnątrz kadru. Zbliżenie, w którym w kluczowym momencie tracimy palce, jest mniej przydatne niż nieco szersze ujęcie. W przypadku ultraszerokokątnego obiektywu tarcze zegarka lub proste linie w pobliżu krawędzi; cofnij się lub wybierz węższy widok, jeśli zniekształcenie odwraca uwagę od fotografowanego obiektu.
Napisz przydatną listę ujęć
Każdemu strzałowi nadaj cel, rozmiar i akcję. Na przykład prezent: „nastaw stół / rozłóż / rozłóż materiały”; „pokaż metodę / nośnik / złóż papier”; „pokaż wynik / zbliżenie / zawiąż wstążkę”. Ta lista jest na tyle szczegółowa, że można ją sfotografować, i na tyle mała, że można ją zapamiętać.
Po sfilmowaniu porównaj widoki. Jeśli wszystkie trzy podają te same informacje, spraw, aby zbliżenie było bardziej szczegółowe, a szerokie ujęcie bardziej kontekstowe. Jeśli brakuje Ci kroków, zapisz je przed dodaniem dekoracyjnych obrazów. Celem jest sekwencja, którą ktoś może śledzić, a nie zbiór etykiet, które zaznaczyłeś.