Açıklanan kamera çekimi boyutları: geniş, orta ve yakın çekim
Juste Tools tarafından · Yayınlandı
Çekim boyutu, çerçevede bir nesnenin ve çevresinin ne kadarının göründüğünü tanımlar. Geniş çekim mekanı anlamamıza yardımcı olur; orta çekim bir eylemi veya etkileşimi gösterir; yakın çekim dikkati bir yüze veya ayrıntıya yönlendirir. Bu seçimleri bir telefonla yapabilirsiniz. Yararlı soru, izleyicinin bundan sonra ne görmesi gerektiğidir.
En genişten en yakına kadar yedi ortak boyut
Terminoloji ekipler ve kurslar arasında farklılık gösterdiğinden bu açıklamaları ortak bir başlangıç noktası olarak kullanın. Bir kişi için vücut çerçevesi uygun bir referanstır. Bir bardak, bisiklet veya bina için bunun yerine nesnenin tamamını ve etrafındaki bağlamın miktarını düşünün.
- Aşırı geniş: Konum hakimdir ve konu onun içinde küçüktür.
- Geniş veya tam: Ortamı anlamak için yeterli çevreyle birlikte konunun tamamı görünür.
- Orta geniş: ayakta duran bir kişi için, genellikle dizlerin etrafında yukarı doğru; Orta atışa göre daha fazla aksiyon alanı sağlar.
- Orta: Genellikle bel çevresinden yukarıya doğru, vücudun üst kısmı ve çevrenin önemli olduğu durumlarda kullanışlıdır.
- Orta yakın çekim: Genellikle göğsün etrafından yukarıya doğru, yüzün daha fazla vurgulanmasını sağlar.
- Yakın çekim: Yüz veya belirli bir nesne çerçevenin çoğunu doldurur.
- Aşırı yakın çekim: Göz, doku veya düğme gibi küçük bir özellik hakimdir.
Boyut açıdan farklıdır
Yüksek açı nesneye aşağıya, alçak açı ise yukarıya bakar. Geniş veya yakın olabilir. Kamera hareketi yine başka bir seçenektir: Sabit yakın çekim ve hareketli yakın çekim benzer boyuta sahiptir ancak farklı davranışlara sahiptir. Seçimleri ayrı ayrı adlandırmak çekim listesini daha net hale getirir.
Örneğin, "orta çekim, göz hizasında, sabit", ortak çalışana "sinematik çekim"den daha fazlasını anlatır. Göstermeniz gereken eylemi ekleyin: "kağıdı katlayan eller" veya "sonucu açıklayan kişi". Etiket planı destekliyor; Eylem, atışın var olmasının nedenidir.
Üç atışlık bir antrenman sekansı
Hediye paketlemek gibi basit bir görevi seçin. Adobe'nin sıralı çekim kılavuzu, bir sahnenin geniş, orta ve yakın görünümlerinin elde edilmesini önerir. Aşağıdaki orijinal alıştırmayı deneyin ve ardından klipleri bu sırayla bir araya getirin.
- Geniş: masayı, kağıdı ve kişiyi gösterin, böylece görevin nerede gerçekleştiğini bilelim.
- Orta: Hediyeyi saran üst gövdeyi ve elleri gösterin.
- Yakın çekim: Daha geniş görünümlerin ortaya çıkaramadığı kıvrımı, düğümü veya bitiş detayını gösterin.
Çerçeveyi bilinçli olarak değiştirin
Mümkün olduğunda telefonu hareket ettirin veya lensleri değiştirin, ardından önizlemeyi inceleyin. Fiziksel olarak yakınlaşmak bakış açısını ve çerçeveyi değiştirir. Dijital kırpma, içerilenleri değiştirir ancak kamerayı hareket ettirmez. Bunlar farklı araçlardır ve en iyi seçim, istediğiniz alana ve resme bağlıdır.
Eylem sırasında önemli elleri, yüzleri ve araçları çerçevenin içinde tutun. Anahtar anda parmakları kaybeden bir yakın çekim, biraz daha geniş bir görünümden daha az kullanışlıdır. Ultra geniş lens için saat yüzleri veya kenarlara yakın düz çizgiler; Distorsiyon dikkatinizi nesnenizden uzaklaştırıyorsa geri adım atın veya daha dar bir görünüm seçin.
Yararlı bir çekim listesi yazın
Her çekime bir amaç, bir boyut ve bir eylem verin. Hediye örneği için: “tabloyu kur / geniş / malzemeleri yerleştir”; “yöntemi/ortamı göster/kağıdı katla”; “sonucu göster / yakın çekim / kurdeleyi bağla”. Bu liste, çekilecek kadar spesifik ve hatırlanacak kadar küçüktür.
Çekimden sonra görüntüleri karşılaştırın. Üçü de aynı bilgiyi veriyorsa yakın çekimi daha spesifik, geniş çekimi ise daha bağlamsal yapın. Eksik adımlarınız varsa dekoratif görseller eklemeden önce bunları kaydedin. Amaç, işaretlediğiniz etiketlerin bir koleksiyonu değil, birisinin izleyebileceği bir sıradır.