Fotoğraf kabininin tarihi: icat, sanat ve fotoğraf şeritleri

Modern fotoğraf kabinini kim icat etti?

Josepho, fotoğrafı icat etmedi ya da otomatik portre çekmeye yönelik her türlü girişimi yapmadı. Önemi, çalışan bir otomatik sistem geliştirip bunu daha geniş kitlelere ulaştırmak. Macaristan Ulusal Arşivleri, Temmuz 1925'te çalışan bir New York prototipini, ardından 1925 ve 1926'da daha küçük stüdyoları belgeliyor.

Aynı arşiv, 1659 Broadway'deki daha büyük Photomaton stüdyosunu Eylül 1926'ya kadar tarihlendiriyor. Bu ayrım, hesapların neden bazen 1925'i, bazen de 1926'yı vurguladığını açıklıyor: farklı dönüm noktalarını tanımlıyor olabilirler. Mart 1927'de bir konsorsiyum Josepho'nun hisselerini bir milyon ABD dolarına satın aldı.

Kısa bir Photomaton zaman çizelgesi

İlk hikaye, bir icadın hizmete dönüşmesidir. İnsanlar geleneksel bir oturma düzeni yerine makine aracılığıyla portre elde edebiliyorlardı. Arşiv, 1928 yılında Londra, Paris, Berlin, Viyana ve Budapeşte'yi de kapsayan uluslararası genişlemeyi kaydediyor. Stand, hem pratik kimlik resmi ihtiyaçlarına hem de resmi olmayan bir portre yapmanın zevkine hizmet etti.

• 1925: Macaristan Ulusal Arşivlerine göre New York'ta çalışan bir prototip.
• 1926: Daha büyük Broadway stüdyosu beş geliştirilmiş makineyle açıldı.
• 1927: Josepho'nun hisselerinin satışı basının büyük ilgisini çekti.
• 1928: Photomaton stantları birçok Avrupa şehrine ulaştı.
• 1963 civarında: Andy Warhol, şu anda Metropolitan Sanat Müzesi'nde tutulan şeritler de dahil olmak üzere stand otoportreleriyle deneyler yaptı.

Sanatçılar neden ilgilendi?

Met, Warhol imzalı Photobooth Self-Portrait'yi 1963 civarına tarihlendiriyor. Sanat eseri bir çift jelatin gümüş fotoğraf şeridinden oluşuyor. Gündelik bir fotoğraf hizmetinin aynı zamanda bir sanat eseri için malzeme olabileceğinin yararlı bir hatırlatıcısıdır. Müzenin koleksiyon kaydı, nesneyi araştırmak için atıf yapılmamış bir görselin yeniden yayınlanmasından daha iyi bir yerdir.

Bir sekans, küçük değişiklikleri karşılaştırmamıza olanak tanır: başın eğilmesi, yeni bir ifade, bir gülümsemeye dönüşen ciddi görünme çabası. Bu farklılıklar, her bakıcının aynı niyetin olduğu iddiasından ziyade bizim formatı okumamızdır. Dört kare, yazılı bir açıklama olmaksızın geçen zamanı gösterebilir.

Bir şerit size ne söyleyebilir?

Eski bir şeride bakarken yüzlerin yanı sıra nesneyi de inceleyin. Arkasında el yazısı var mı? Bir çerçeve kesildi mi? Kenarlık orijinal düzenlemeyi ortaya koyuyor mu? Bir müze veya arşivin sağladığı tarih delildir; giyime dayalı olarak tahmin edilen on yıl bir tahmin olarak kalmalı.

Format aynı zamanda bugün size basit bir yaratıcı egzersiz sunuyor. Kamerayı ve arka planı sabit tutun, ardından pozlamalar arasında yalnızca tek bir şeyi değiştirin. Tarafsız bir ifadeyi, yana doğru bir bakışı, yükseltilmiş bir desteği ve gülmeyi deneyin. Sonuç kısa bir sahne gibi görünüyor çünkü izleyici neyin değiştiğini görebiliyor.

• Bir aile albümü için, hâlâ aklınızdayken tarihi ve kişilerin adlarını yazın.
• Yaratıcı bir sekans için birbiriyle alakasız dört poz yapmak yerine her karenin bir öncekine cevap vermesine izin verin.
• Tarihi bir fotoğraf paylaşıyorsanız koleksiyonunu veya sahibini ekleyin ve çoğaltma iznini kontrol edin.