Hoe een eerste versie te schrijven: een klein, werkbaar proces

Definieer de taak van dit concept

Schrijf één zin waarin de lezer, de vraag en het bruikbare resultaat worden genoemd. Bijvoorbeeld: “In dit briefje wordt aan nieuwe vrijwilligers uitgelegd hoe ze de ruimte kunnen voorbereiden voor de wekelijkse workshop.” Dat is specifiek genoeg om richting te geven aan de inhoud, zonder elke zin vooraf te bepalen.

Kies een beheersbare eenheid. Als het hele rapport te groot lijkt, stel dan het gedeelte op dat één vraag beantwoordt. Je kunt in de verkeerde volgorde werken als dat de volgende stap duidelijker maakt, op voorwaarde dat je terugkomt en de secties samenvoegt tot een samenhangende uitleg.

Maak een korte schets

Maak een lijst van de vragen die de lezer moet beantwoorden en plaats ze in een zinvolle volgorde. Voor de workshop kan dat bijvoorbeeld zijn: wat je moet meenemen, hoe je de ruimte moet inrichten, wat je moet controleren voordat mensen arriveren en wat je aan het eind moet doen. Elk item kan een korte sectie worden.

Voeg onder elke kop de feiten of voorbeelden toe die je al hebt. Markeer een ontbrekende bron of een onduidelijk detail duidelijk. Een tijdelijke aanduiding zoals '[bevestig de capaciteit van de ruimte]' helpt u te blijven schrijven terwijl u het gat zichtbaar maakt. Het moet vóór publicatie worden opgelost.

• Doel: wat de lezer kan doen of begrijpen.
• Opening: het antwoord of de context die nodig is om te beginnen.
• Hoofdsecties: de vragen in een nuttige volgorde.
• Voorbeelden: de details die de uitleg concreet maken.
• Sluiten: de volgende actie, resultaat of resterende vraag.

Schrijf de uitleg in gewone woorden

Doe alsof u het gedeelte uitlegt aan één persoon die het antwoord nodig heeft. Zet die uitleg op de bladzijde, ook als de zinnen ongelijk zijn. Gebruik uw echte voorbeelden in plaats van gaten op te vullen met beweringen die alleen maar plausibel klinken.

Voor de kameropstelling is ‘Zet zes stoelen rond elke tafel en laat de deuropening vrij’ al een nuttige zin als die cijfers en instructies worden bevestigd. ‘Creëer een inspirerende omgeving’ klinkt makkelijker, maar laat de vrijwilliger niet weten wat hij moet doen. Specifieke inhoud geeft je iets om te bewerken.

Als spreken helpt, dicteer dan één gedeelte en lees het dan terug. Gesproken uitleg bevat vaak herhaalde beginzinnen en onvoltooide verwijzingen zoals ‘dat ding’. Vervang deze door het eigenlijke zelfstandig naamwoord en organiseer de gedachte voordat je deze voltooid noemt.

Controleer de structuur voordat u zinnen oppoetst

Lees de kopjes en de eerste zin van elke sectie. Kun je het argument of de taak volgen? Verplaats gedeelten die te vroeg aankomen, combineer herhaalde punten en voeg een voorbeeld toe waar de lezer anders zou moeten raden. Deze pas gaat over de route van de lezer door het document.

Purdue's revisierichtlijnen voor zakelijk schrijven leggen de nadruk op herziening vanuit het perspectief van de lezer. Gebruik dat idee als een vraag: welke informatie heeft deze persoon op dit moment nodig? Voor kortere zinnen, consistente termen en onnodige herhalingen kun je dan een aparte pas maken.

Verander het concept in een versie die u kunt delen

Controleer elke tijdelijke aanduiding, naam, datum, link en feitelijke verklaring die afhankelijk is van een bron. Zorg ervoor dat elk voorbeeld dat je hebt bedacht, als voorbeeld wordt gemarkeerd. Controleer de opening nadat de hoofdtekst is geschreven, omdat het concept nu een beperktere of andere vraag kan beantwoorden dan je had gepland.

Vraag voor een praktische opmerking iemand die niet bekend is met de taak om de volgende actie uit te leggen nadat hij deze heeft gelezen. Vraag bij een artikel welk antwoord ze hebben weggenomen en waar ze meer details wilden. Hun reactie geeft u een concreet herzieningsdoel. Bewaar het eerste concept als u de wijzigingen wilt vergelijken en werk vervolgens aan de deelbare versie.